martedì 2 dicembre 2008

ვიცი, დედა

ვიცი, დედა, შენ რომ ჩემი ნახვა გწადდა სიკვდილის წინ,
ალბათ, იმის თქმა გინდოდა, რაც არ გითქვამს ჩემთვის უწინ...
სანამ ბინდი გადაგეკრა, რომ დამიწყე თვალით ძებნა,
მერამდენედ ჩაირბინეს იქნებ თვალწინ ყრმობის წლებმა.
ნანინა და დედის ლოცვა შვილის გულზე იწერება,
ეს ცხოვრება, ერთი ციდა, საუკუნოდ იწელება...
გაჩენილი წუთისოფლად, აქ არავინ აღარ რჩება...
მაინც მიდის უსასრულოდ და უაზროდ ფაცი-ფუცი...
ქვეყანაზე არ ილევა როგორც კარგი, ისე ცუდი..
საწუთროში სტუმრად მყოფი, იქ შეხვედრას ჯერ აქ ვუცდი.

ვ. ვეკუა
01.07.07

სპექტაკლი

დაეშვა ფარდა,
დადგმა დამთავრდა...
დაცარიელდა კვლავაც პარტერი...
სპექტაკლზე იყო ყვავილი ბევრი,
მქუხარე ტაში, "ბრავო"-ულევი...
მერე ადგა და
ყველა წავიდა...
სიჩუმე დადგა
არაფრის მთქმელი...

ვ. ვეკუა
11.02.06

გოლგოთის მგზავრი

"მაშინ პილატემ, რომელსაც სურდა ხალხის დაკმაყოფილება, გაუთავისუფლა მათ ბარაბა, ხოლო იესო გაშოლტვის შემდეგ გადასცა, რათა ჯვარცმულიყო".

მარკოზი 15,15. მათ 27,26. იოვანე 19,17

ხარხარებს ხალხი,
არის ხორხოცი...
ყრმას დაფლეთია
ბეჭებზე ხორცი...
გა გაჭიმულა,
მძიმეა ჯვარი...
წელში მოხრილა
გოლგოთის მგზავრი....
ეკლის გვირგვინი,
წინა აქვს ჯვარცმა...
იუდამ ვერცხლზე
მოყვასი გასცა...
ბარაბა ასცდა
პილატეს მსჯავრსა..
უგუნურება
ახარებს ხალხსა...
"აღარ უწყიან
იქმნიან რასა"..
ცრემლი მოაწვა
გოლგოთის მგზავრსა...

ვ. ვეკუა
06.09.04

lunedì 1 dicembre 2008

1993 წლის 27 სექტემბერი

ვუძღვნი ლორიკ ბოკუჩავას ხსოვნას

სამასი მეომრით გარბის გენერალი,
ჩექმებზე ამძვრალა ნალი...
რჩებიან უმწეოდ ქალები ბავშვებით,
ვაი, ამათი ბრალი...

ცრემლი გზას იპოვის, იპოვის უთუოდ,
უმანკო, დაღვრილი მწარედ...
ავის მომლოდინე დუმდა ქვეყანა,
მზე აცხუნებდა ცხარედ...

პატრონმა ვერ შესძლო ძაღლის წაყვანა,
დატოვა წუხილით, ურვით...
ძაღლი კი ყოფილა საოცრად ერთგული,
გემს დაედევნა ცურვით...

კაცი კაცს ჭამდა, იყო ღალატი
და ჩასაფრება გზაში...
შავი მოზვერი არ ჭამდა ვენახს,
თუმცა, ის იდგა ზვარში...

სამასი მეომრით გარბის გენერალი,
ჩექმებზე ამძვრალა ნალი...
ცოდვამაც უწია, ცოდვამაც უწია,
ჰქონდა მოყვასის ვალი...

ვალერიან ვეკუა
31.03.2004

რატომ?!

გულზე დაღი ვერ წაშალეს წლებმა და დრომ,
თითქოს ვიღაც მეკითხება: რატომ?! რატომ?!..
ვერაგობა გადაწყვიტე ნუთუ მარტომ?!
მომშხამა და გამაწამა მზაკვრის ჯადომ...

დაიფერფლა სიყვარული ნაფერები,
გულს ატყვია ბზარები და იარები,
ბოღმას მაინც ახლოს აღარ ვეკარები,
თუ დავთვერი, მადლიანი ღვინით ვთვრები..

არის, ვიცი, საიდუმლო რაღაც დიდი,
ზურგში დანით გაგიმეტებს მხოლოდ ფლიდი,
გვერდში მშვიდად მას ვერასდროს ჩავუვლიდი,
ვინ გაამხელს, თორემ მყისვე ნაგანს ვცდიდი.

გულზე დაღი ვერ წაშალეს წლებმა და დრომ,
თითქოს ვიღაც მეკითხება: რატომ?! რატომ?!..
ვერაგობა გადაწყვიტე ნუთუ მარტომ?!
მომშხამა და გამაწამა მზაკვრის ჯადომ...

ვალერიან ვეკუა
16.12.2003

მდუმარებს დრანდა

კოხტასგორაზე შემდგარა ცოტნე,
თვალს მიადევნებს დაღლილ ქვეყანას,
მამულის ხვედრის და ბედის მცოდნეს,
გულს ეფინება კოლხური ნანა...

მტრებს ერკინება, ბორგავს ენგური,
ფეთქავს ჯერ კიდევ კოლხეთის გული,
რა საიდუმლოს იტევს ტეხური?..
ოდიშის პირმშო, მისი ერთგული.

ჩაფიქრებულა, მდუმარებს დრანდა,
ილორს გაჰყურებს წმინდა ალერტი,
წილხვედრ მიწაზე კოლხი რომ გაჩნდა,
რაა კურთხევა ამაზე მეტი?...

ვ. ვეკუა
15.10.03

განიკურნება მალე ლუხუმი

ეკლის გვირგვინი, მჭვუნვარე სახე,
ჩემს გეორგიას დაუგეს მახე...
განიკურნება მალე ლუხუმი,
ფლობს საიდუმლოს დიდი ქურუმი...

ღვთისმშობლის მადლით, რომ გაგვინათა,
იყო ანდრია, სიმონ, მატათა,
მიქაელ გვიხსენ და გაგვახარე,
აღსდექ, ლაზარე! აღსდექ, ლაზარე!

შენ, კავკასიამ, ჩირაღდნად ენთე,
ლეწავს ბორკილებს უკვე პრომეთე...
უფალო, რწმენა ჩაგვიგვირისტე,
რომ ვერ დაჯდება აქ ანტიქრისტე...

დასაბამია ღვთისკაცი ნოე,
ვინც არის ანი, ისაა ჰოე..
მოდი, მიქაელ და გაგვახარე,
აღსდექ, ლაზარე! აღსდექ, ლაზარე!

ეკლის გვირგვინი, მჭვუნვარე სახე,
ჩემს გეორგიას დაუგეს მახე...
განიკურნება მალე ლუხუმი,
ფლობს საიდუმლოს დიდი ქურუმი...

ვ. ვეკუა
17.10.2002